[صفحه اصلی ]    
بخش‌های اصلی
درباره پایگاه::
اخبار و رویدادها::
مقالات::
پیوندها::
قوانین::
::
جستجو در پایگاه

جستجوی پیشرفته
دریافت اطلاعات پایگاه
نشانی پست الکترونیک خود را برای دریافت اطلاعات و اخبار پایگاه، در کادر زیر وارد کنید.
آخرین مطالب بخش
:: سند سالمندی تدوین شد/ارسال به هیئت دولت
:: موسوی چلک، به عنوان رئیس هیات مدیره انجمن انتخاب شد
:: رئیس انجمن، به عنوان کمیسر اخلاق فدراسیون بین المللی انتخاب شد
:: برنامه های جواد طلسچی کاندیدای روابط عمومی انجمن مددکاری
:: اطلاعیه شماره ۵ برگزاری مجمع عمومی عادی انجمن صنفی ( نوبت دوم)
:: برگزاری سومین جشنواره ایده ها و فرصت ها برگزار می شود
:: به دنیا آمده ام تا برای دیگران و خودم مفید باشم/ دوست دارم در آینده یک مدیر ورزشی شوم
:: دانشگاه علمی‌وکاربردی رعد
:: واژه طلاق از شناسنامه مطلقه ها حذف می شود؟
:: آمادگی آسایشگاه کهریزک برای پذیرش معلولان و سالمندان زلزله زده کرمانشاه
:: خطر اعتیاد سفید در کمین است
:: راه‌اندازی بخش‌های مشاوره ژنتیک ناشنوایی در مراکز ۱۱ گانه بنیاد بخشش
:: نظارت قوی‌تر آموزش و پرورش بر مهدهای کودک و پیش‌دبستانی‌ها
:: صدور بیش از ۱.۶ میلیون کارت‌ جدید معلولیت تا پایان سال ۹۷
:: راه اندازی سامانه شناسایی افراد در معرض خودکشی
:: مناسب‌سازی مدارس برای معلولان کافی نیست
:: چک لیست ایمنی حریق برای افراد دچار آسیب نخاعی
:: ۲۴۰۰ تخت توانبخشی برای موارد حاد در کشور ضروری است
:: فراخوان مقاله چهارمین همایش ملی “پژوهش های اجتماعی و فرهنگی”
:: برگزاری کنگره ۶۰ سال مددکاری اجتماعی ایران در آذرماه
:: مناسب سازی ایستگاه‌های اتوبوس برای معلولین و نابینایان در شرق تهران
:: ساماندهی نذورات مردمی و توزیع آن در ماه‌ محرم
:: هر ساعت ۱۲۰۰ نفر آواره می‌شوند/ ایران، چهارمین کشور پناهنده‌خیز دنیاست
:: بهزیستی باید به سازمان ملی تبدیل شود
مفاد قانون جامع معلولین

ماده1. دولت موظف است زمینه های لازم را برای تأمین حقوق معلولان، فراهم وحمایت های لازم را از آنها به عمل آورد.

 تبصره. معلول در این قانون به افرادی اطلاق میگردد که به تشخیص کمیسیون پزشکی سازمان بهزیستی براثر ضایعه جسمی، ذهنی،روانی یا توأم ، اختلال مستمر در سلامت و کارایی عمومی وی ایجاد گردد. به طوری که موجب کاهش استقلال فرد در زمینه های اجتماعی و اقتصادی شود.

ماده 2. کلیه وزارتخانه ها، سازمانها وموسسات و شرکتهای دولتی و نهادهای عمومی و انقلابی موظفند در طراحی، تولید و احداث ساختمانها و اماکن عمومی و معابر و وسایل خدماتی به نحوی عمل نمایند که امکان دسترسی و بهره مندی از آنها برای معلولان همچون افراد عادی فراهم گردد.

تبصره1. وزارتخانه ها ، سازمانها و موسسات و شرکتهای دولتی و نهادهای عمومی و انقلابی موظفند جهت دسترسی و بهره مندی معلولان ، ساختمانها و اماکن عمومی ، ورزشی ، تفریحی ، معابر و وسایل خدماتی موجود را در چهارچوب بودجه های مصوب سالانه خود مناسب سازی نمایند.
تبصره 2. شهرداریها موظفند از صدور پروانه احداث و پایان کار برای آن تعداد از ساختمانها و امکان عمومی و معابری که استانداردهای تخصصی مربوط به معلولان را رعایت نکرده باشند خودداری نمایند.
تبصره 3 . سازمان بهزیستی کشور مجاز است بر امر مناسب سازی ساختمانها و اماکن دولتی و عمومی دستگاه های مذکور در ماده فوق نظارت و گزارشات اقدامات آنها را درخواست نماید.
تبصره 4 . آیین نامه اجرایی ماده فوق ظرف سه ماه مشترکا توسط وزارت مسکن و شهرسازی ، سازمان بهزیستی کشور و سازمان مدیریت و برنامه ریزی کشور تهیه و به تصویب هیأت وزیران خواهد رسید.
ماده 3. سازمان بهزیستی کشور موظف است در چارچوب اعتبارات مصوب در قوانین بودجه سالانه اقدامات ذیل را به عمل آورد:

    الف . تامین خدمات توانبخشی ، حمایتی ، آموزشی و حرفه آموزی موردنیاز معلولان با مشارکت خانواده های معلولان و همکاری بخش غیردولتی (خصوصی ، تعاونی ، خیریه) و پرداخت یارانه (کمک هزینه ) به مراکز غیردولتی و خانواده ها .

  ب. گسترش مراکز خاص نگهداری ، آموزشی و توانبخشی معلولان واجد شرایط (معلولان نیازمند ، معلولان بی سرپرست ، معلولان مجهول الهویه ، معلولان با ناهنجاریهای رفتاری) با همکاری بخش غیر دولتی و پرداخت تسهیلات اعتباری و یارانه (کمک هزینه) به آنها.

  ج. تامین و تحویل وسایل کمک توانبخشی موردنیاز افراد معلول .

  د. گسترش کارگاه های آموزشی ، حمایتی و تولیدی معلولان و ارایه خدمات توانبخشی حرفه ای به معلولان جهت توانمندسازی آنان.

  تبصره . کارگاه های آموزشی ، حمایتی و تولیدی معلولان موضوع ماده فوق از شمول قانون کار مصوب 29/8/1369مستثنی خواهد بود.

ماده 4- معلولان می توانند در استفاده از امکانات ورزشی ، تفریحی ، فرهنگی و وسایل حمل و نقل دولتی (مترو ، هواپیما ، قطار) از تسهیلات نیمه بها بهره مند گردند.

تبصره . وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی ، سازمان تربیت بدنی و شهرداریها موظفتند کتابخانه ، اماکن ورزشی ، پارک و امکان تفریحی خود را به نحوی احداث و تجهیز نمایند که امکان بهره مندی معلولان فراهم گردد.
ماده 5. افراد تحت سرپرستی معلولان با معرفی سازمان بهزیستی کشور تحت پوشش بیمه خدمات درمانی و معلولان تحت پوشش بیمه خدمات درمانی و بیمه مکمل درمانی قرار می گیرند.

ماده 6. یکی از فرزندان اولیایی که خود ناتوان و معلول بوده (هر دو یا یکی از آنها معلول باشد) و یا حداقل دو نفر از فرزندان آنها ناتوان و معلول باشد از انجام خدمت وظیفه عمومی معاف می گردد.

تبصره . همسرانی که زن ناتوان و معلول خود را سرپرستی می نمایند مادامی که سرپرستی همسر ناتوان و معلول را برعهده داشته باشند از انجام خدمت وظیفه عمومی معاف می گردند.

ماده 7. دولت موظف است جهت ایجاد فرصت های شغلی برای افراد معلول تسهیلات ذیل را فراهم نماید:
الف. اختصاص حداقل سه درصد از مجوزهای استخدامی (رسمی ، پیمانی ، کارگری) دستگاه های دولتی و عمومی اعم از وزارتخانه ها ، شرکتها و موسسات ، شرکتها ، نهادهای عمومی و انقلابی و دیگر دستگاه هایی که از بودجه عمومی کشور استفاده می نمایند به افراد معلول واجد شرایط .

  ب. تامین حق بیمه سهم کارفرما توسط سازمان بهزیستی کشور و پرداخت آن به کارفرمایانی که افراد معلول را به کار می گیرند .

  ج. پرداخت تسهیلات اعتباری به واحدهای تولیدی ، خدماتی ، عمرانی و صنفی و کارگاه های تولیدی حمایتی در مقابل اشتغال افراد معلول به میزانی که در قوانین بودجه سالانه مشخص می گردد .
د. پرداخت تسهیلات اعتباری خوداشتغالی (وجوه اداره شده) به افراد معلول به میزانی که در قوانین بودجه سالانه مشخص می گردد.

  ه . پرداخت تسهیلات اعتباری (وجوه اداره شده) جهت احداث واحدهای تولیدی و خدماتی اشتغالزا به شرکتها و موسساتی که بیش از شصت درصد سهام و سرمایه آنها متعلق به افراد معلول است.
و. اختصاص حداقل شصت درصد از پستهای سازمانی تلفنچی (اپراتور تلفن) دستگاه ها ، شرکتهای دولتی و نهادهای عمومی به افراد نابینا و کم بینا و معلولان جسمی ، حرکتی .

  ز. اختصاص حداقل شصت درصد از پست های سازمانی متصدی دفتری و ماشین نویسی دستگاه ها ، شرکتها و نهادهای عمومی به معلولین جسمی ، حرکتی.

تبصره 1. کلیه وزارتخانه ها ، سازمانها ، موسسات و شرکتهای دولتی و نهادهای عمومی و انقلابی مجازند تا سقف مجوزهای استخدامی سالانه خود ، افراد نابینا و ناشنوا و معلولین ضایعات نخاعی واجد شرایط را رأسا به صورت موردی و بدون برگزاری آزمون استخدامی به کار گیرند.

  تبصره 2. سازمان مدیریت و برنامه ریزی کشور موظف است سه درصد از مجوزهای استخدامی سالانه وزارتخانه ها ، سازمانها ، موسسات دولتی ، شرکتها و نهادهای عمومی و انقلابی را کسر و در اختیار سازمان بهزیستی کشور قرار دهد تا نسبت به برگزاری آزمون استخدامی اختصاصی برای معلولین واجد شرایط با همکاری سازمان مدیریت و برنامه ریزی کشور اقدام و معلولین واجد شرایط پذیرفته شده را حسب مورد به دستگاه مربوطه معرفی نماید.

  تبصره 3. سازمان بهزیستی کشور مجاز است در قالب اعتبارات مصوب خود ، صندوق فرصت های شغلی معلولان و مددجویان بهزیستی را ایجاد و اساسنامه آن را به تصویب هیات وزیران برساند.

  تبصره 4. سازمان آموزش فنی و حرفه ای کشور موظف است آموزش های لازم فنی و حرفه ای را متناسب با بازار کار برای معلولان به صورت رایگان و تلفیقی تامین نماید.

ماده 8. معلولان نیازمند واجد شرایط در سنین مختلف می توانند با معرفی سازمان بهزیستی کشور از آموزش رایگان در واحدهای آموزشی تابعه وزارتخانه های آموزش و پرورش ، علوم ، تحقیقات و فناوری ، بهداشت ، درمان و آموزش پزشکی و دیگر دستگاه های دولتی و نیز دانشگاه آزاد اسلامی ، بهره مند گردند.
تبصره . آیین نامه اجرایی این ماده مشترکاً توسط سازمان بهزیستی کشور و وزارتخانه های مذکور و دانشگاه آزاد اسلامی ظرف مدت دو ماه پس از ابلاغ این قانون تهیه و به تصویب هیات وزیران خواهد رسید.
ماده 9. وزرات مسکن و شهرسازی ، بانک مسکن و بنیاد مسکن انقلاب اسلامی موظفند حداقل ده درصد از واحدهای مسکونی احداثی استیجاری و ارزان قیمت خود را به معلولان نیازمند فاقد مسکن اختصاص داده و با معرفی سازمان بهزیستی کشور در اختیار آنان قرار دهند.

تبصره 1. سیستم بانکی کشور مکلف است ، تسهیلات اعتباری یارانه دار مورد نیاز احداث و خرید مسکن معلولان را تأمین کند و به معلولان یا تعاونی های آنها و یا موسسات خیریه ای که برای معلولان مسکن احداث می نمایند پرداخت کند.

  تبصره 2. سازمان ملی زمین و مسکن موظف است زمین مورد نیاز احداث واحدهای مسکونی افراد معلول فاقد مسکن را به نرخ کارشناسی تهیه و در اختیار افراد مذکور یا تعاونی ها و موسسات خیریه ای که برای آنان مسکن احداث می نمایند قرار دهد.

  تبصره 3. معلولان از پرداخت هزینه های صدور پروانه ساختمانی ، آماده سازی زمین و عوارض نوسازی معاف می گردند.

  تبصره 4. سازمان بهزیستی کشور موظف است در قالب اعتبارات مصوب خود در قوانین بودجه سالانه و کمکهای یارانه ای اشخاص حقیقی و حقوقی نسبت به احداث واحدهای مسکونی برای معلولان و مددجویان اقدام و مالکیت یا بهره برداری آنها را مطابق آیین نامه ای که سازمان بهزیستی کشور با همکاری وزارت مسکن و شهرسازی و سازمان مدیریت و برنامه ریزی کشور تهیه و به تصویب هیات وزیران می رسد به معلولان و مدد جویان واحد شرایط واگذار نماید.

ماده 10. میزان کمک هزینه (یارانه) پرداختی سازمان بهزیستی کشور به مراکز غیردولتی (روزانه و شبانه روزی) بابت نگهداری ، خدمات توانبخشی و آموزشی و حرفه آموزی معلولان همه ساله با درنظر گرفتن نرخ تمام شده خدمات و تورم سالانه مشترکا توسط سازمان بهزیستی کشور و سازمان مدیریت و برنامه ریزی کشور وزارت بازرگانی تهیه و قبل از خرداد ماه هر سال به تصویب هیات وزیران خواهد رسید.
ماده 11. مرکز آمار ایران مکلف است در سرشماری های عمومی جمعیت کشور به نحوی برنامه ریزی نماید که جمعیت افراد معلول به تفکیک نوع معلولیت آنها مشخص گردد.

ماده 12. سازمان صدا و سیمای جمهوری اسلامی ایران موظف است حداقل دو ساعت از برنامه های خود را در هر هفته در زمان مناسب به برنامه های سازمان بهزیستی کشور و آشنایی مردم با توانمندیهای معلولین اختصاص دهد.

ماده 13. سازمان بهزیستی کشور موظف است با ایجاد ساز و کار مناسب ، نسبت به قیمومیت افراد معلول اقدام نماید ، دادگاهها موظفند در نصب یا عزل قیم افراد معلول صرفا از طریق سازمان مذکور عمل و مبادرت به صدور حکم نمایند.

تبصره 1. سازمان بهزیستی کشور موظف است جهت دفاع از حقوق افراد معلول ، در محاکم قضایی وکیل تعیین نموده و به دادگاه مربوطه معرفی کند.

  تبصره 2. آیین نامه اجرایی این ماده ظرف مدت سه ماه مشترکا توسط سازمان بهزیستی کشور و وزارت دادگستری تهیه و به تصویب هیات وزیران خواهد رسید.

ماده 14. مودیان مالیاتی می توانند از طریق سازمان بهزیستی کشور و با نظارت آن جهت احداث مراکز توابخشی ، درمانی و حرفه آموزی و مسکن مورد نیاز افراد معلول اقدام نمایند . گواهی هزینه مودیان مالیاتی در موارد فوق که به تایید سازمان بهزیستی کشور رسیده باشد به عنوان هزینه قابل قبول مالیایت آنان تلقی می گردد.

تبصره . آیین نامه اجرایی این ماده مشترکا توسط سازمان بهزیستی کشور و وزارت امور اقتصادی و دارایی ظرف مدت سه ماه پس از ابلاغ قانونی تهیه و به تصویب هیات وزیران خواهد رسید.

ماده 15. روسای سازمانهای بهزیستی استانها مجازند در جلسات شورای برنامه ریزی و توسعه استان و گروه های کاری آن به عنوان عضو شرکت نمایند.

تبصره . به منظور کمک به اشتغال معلولان و مددجویان رئیس سازمان بهزیستی کشور مجاز است در جلسات شورای عالی اشتغال شرکت نماید.

ماده 16. اعتبار مورد نیاز اجرای این قانون از محل منابع زیر تامین می گردد:

1. محل اعتباراتی که دستگاهها و نهادها حسب وظایف قانونی در قوانین بودجه سالانه منظور می نمایند.
2. از محل اعتبارات هزینه ای و تملک سرمایه ای سازمان بهزیستی کشور که تاکنون از محل اعتبارات مذکور خدمات لازم را به معلولان ارایه می داده است.

  3. از محل وجوه واصله از اجرای طرح هدفمند کردن یارانه ها در کشور.

  4. از محل صرفه جویی در هزینه های دستگاه ها و شرکتهای دولتی و نهادهای عمومی که میزان سالانه آن برای هر یک از دستگاه ها و شرکت ها و نهاد ها را هیأت وزیران مشخص می نماید.

  تبصره 1. آیین نامه اجرایی این ماده توسط سازمان بهزیستی کشور و سازمان مدیریت و برنامه ریزی کشور تهیه و به تصویب هیات وزیران خواهد رسید.

  تبصره 2. آن تعداد یا بخشی از مواد این قانون که نیاز به اعتبار جدیدی داشته باشد مادامی که اعتبار لازم از محل منابع مذکور در این ماده .تامین نگردد ، اجرا نخواهد شد.

:: مادرم قهرمان زندگی‌ام بود ::
 | تاریخ ارسال: ۱۳۹۵/۱۰/۲۳ | 

دختر معلول خستگی‌ناپذیر هم‌محله‌ای از مبارزه با دشواری‌ها می‌گوید

  مادرم  قهرمان زندگی‌ام بود

قلم‌هایی که در دست می‌گیرد برای نوشتنِ مشق عشق زندگی‌اش بر تن نازک کاغذ و چوب و سنگ، خیلی از انگشت‌های ظریفش زمخت‌تر است. «فرشته جمشیدی» معلول ۹۴درصدی که ساعتی نشستن پای حرف‌هایش تو را مسافر دنیایی می‌کند که امید، خورشید آسمانش شده است.
 قلم‌هایی که در دست می‌گیرد برای نوشتنِ مشق عشق زندگی‌اش بر تن نازک کاغذ و چوب و سنگ، خیلی از انگشت‌های ظریفش زمخت‌تر است. «فرشته جمشیدی» معلول 94درصدی که ساعتی نشستن پای حرف‌هایش تو را مسافر دنیایی می‌کند که امید، خورشید آسمانش شده است. حالا سال‌هاست لذت بردن از زیبایی‌های این دنیا از زاویه نگاه ظریف و زنانه‌اش به یک اصل مهم در زندگی‌اش تبدیل شده. دختری که پزشکان نهایت عمری که در بدو تولد برایش رقم زدند از تعداد انگشتان یک دست‌کمتر بود ولی او این روزها در سایه لطف خدا و از خودگذشتگی‌های مادر مرحومش چهل و چهارمین زمستان عمرش را از پنجره اتاق کوچکش به نظاره و آمدن بهار دیگری را به انتظار نشسته است. فرشته قصه ما امروز یک هنرمند خوشنویس، سوزن‌دوز، بافنده و نویسنده است. گاهی هم با حضور در مدارس و جمع دوستان معلولش با سخنرانی درباره موفقیت و امید به زندگی، روزنه‌های عشق و امیدواری را مهمان دل‌های یخ زده برخی از آنها می‌کند. خانه‌اش جای دوری نیست؛ همین نزدیکی‌ها، حوالی خیابان انقلاب، در کوچه‌ای که نامش «سپیدار» است. هر چند این روزها کوچه سپیدار به واسطه پرواز روح مادر مهربان فرشته، رخت سیاه بر تن کرده است.
مهرمادری زنده‌ام نگه داشت
27 تیر سال 1350 روزی بود که فاطمه خانم 17 ساله برای به دنیا آوردن نخستین فرزندش راهی بیمارستان شد. آن روز او و همسرش، آقا بیژن به اندازه تمام پدر و مادرهایی که در انتظار نخستین فرزند خود بیقراری می‌کنند بی‌تاب و قرار بودند. نوزادشان به دنیا آمد اما با دست و پایی شکسته و اعضایی نه چندان سالم. پزشکان در همان بدو تولد این دختر، آب پاکی را روی دست پدر و مادر جوانش ریختند و از عمر کوتاه او خبر دادند. حرفی که هرگز از سوی فاطمه خانم پذیرفته نشد. او با هزار و یک امید دختر کوچولوی خود را به خانه آورد و نامش را فرشته گذاشت. چون معتقد بود که این فرشته هدیه‌ای از سوی خداست. فرشته می‌گوید: «مادرم با تمام سختی‌ها، یک هفته مرا در خانه نگهداری کرد و بعد از یک هفته که برای بررسی شرایطم مرا نزد پزشک برد باز هم پزشکان حرف خود را تکرار کردند و با گفتن این حرف که تو هنوز جوانی و فرصت زیادی برای بچه‌دار شدن داری به دلجویی او پرداختند. اما این حرف‌ها هیچ تأثیری در وجود مادرم نداشت و او هر روز مصمم‌تر از قبل به پرستاری از من می‌پرداخت. تا اینکه من به 3 ماهگی رسیدم. این بار پزشکان به مادرم گفتند: نهایت عمر این شیرخوار، یک سال است. با هر بار شنیدن این حرف‌ها گرچه مادرم دست از تلاش برای زنده نگهداشتن من برنمی داشت اما از درون خرد می‌شد. قصه تلاش مادرم و حرف‌های ناامید‌کننده پزشکان تا 7 سالگی من ادامه داشت. وقتی به 7 سالگی رسیدم پزشکی که در طول این سال‌ها تحت نظرش بودم به مادرم برای استقامت و صبرش تبریک گفت و اعتراف کرد: شما زمان بحران را پشت سرگذاشتید و از این پس کودک شما مانند همه افراد عادی دیگر عمر خواهد کرد.» حرف‌های فرشته که به اینجا می‌رسد نگاهی غمبار به عکس مادر مرحومش که 40 روزی می‌شود او را تنها گذاشته، می‌اندازد و می‌گوید: «مادرم قهرمان زندگی من بود.»
مادر، همپای خستگی‌ناپذیر من در سال‌های مدرسه
فرشته که به سن مدرسه می‌رسد پذیرش او در مدارس عادی با مخالفت‌هایی از سوی آموزش و پرورش مواجه می‌شود اما اصرارهای مادر فرشته مبنی بر اینکه او از نظر ذهنی مشکلی ندارد و می‌تواند همپای دیگر دانش‌آموزان در کلاس درس مدارس عادی حاضر شود سرانجام باعث می‌شود او نیز مانند دیگر دختران 7 ساله پشت میز و نیمکت‌های چوبی مدارس عادی بنشیند. روایت فرشته از فداکاری‌های مادر در این مقطع هم خواندنی است: «گرچه آموزش و پرورش در برابر اصرارهای مادرم کوتاه آمد اما تمام مسئولیت حفظ سلامت جسمی مرا برعهده او گذاشت. چون من از نظر شرایط جسمی خیلی کوچک بودم و ممکن بود زیر دست و پای بچه‌ها بمانم اما مادرم با پذیرفتن این شرط، اجازه نداد از درس و تحصیل عقب بمانم. با وجود خواهرانم که همه کوچک‌تر از من بودند و نیاز به رسیدگی داشتند مادر هر روز مرا بغل می‌کرد و به مدرسه می‌برد. برای اینکه احساس ناتوانی به من دست ندهد حتی صبح‌ها در حالی که مرا بغل می‌کرد در ابتدای صف کلاس می‌ایستاد تا من نیز مثل دیگر دانش‌آموزان مدرسه در برنامه صبحگاه شرکت کنم. البته این تمام ماجرا نبود؛ مادرم زنگ‌های تفریح هم به مدرسه می‌آمد، مرا بغل می‌کرد و در جمع دوستانم حاضر می‌شد و این روند همراهی او با من در زنگ‌های ورزش، کلاس‌های فوق‌العاده مدرسه و حتی برنامه‌های فرهنگی و مشارکتی مدرسه هم ادامه داشت. با اصرار مادرم من همیشه عضو ثابت برنامه‌های پرورشی و فرهنگی مدرسه بودم. هرجا برنامه‌ای بود می‌گفت فرشته هم می‌تواند مشارکت کند. این رفتار مادرم باعث شد روحیه مستقلی داشته باشم و اعتماد به نفسم در مقایسه با خیلی از بچه‌های دیگر بالاتر باشد.» از آنجا که مادر فرشته هرگز نمی‌خواست معلولیت او را بپذیرد در تمام دوران 12ساله تحصیل او، بدون کمک گرفتن از ویلچر و در حالی‌که فرشته را در آغوش داشت او را به مدرسه می‌برد و در فعالیت‌ها مشارکت می‌داد. دختر توانمند هم‌محله‌ای می‌گوید: «بچه‌های مدرسه خیلی دوستم داشتند. زنگ‌های تفریح همیشه روی دست بچه‌ها بودم و مادرم از دیدن این صحنه‌ها همیشه لبخند به لب داشت. هرچند چندین بار هم از دست بچه‌ها به زمین افتادم و دچار شکستگی استخوان شدم!»

قصه من و ویلچرم
گرچه مادر فرشته همیشه او را از دنیای معلولان دور نگه داشته بود اما آزمون کنکور سراسری دانشگاه فرصتی بود که فرشته با افراد شبیه خود آشنا شود؛ بچه‌های معلولی که سوار بر ویلچر، خود به راحتی به هر سو که می‌خواستند می‌رفتند. فرشته آن روز متفاوت را خوب به خاطر دارد: «مادرم آن روز اصلاً حال خوبی نداشت. دائماً با پدر بحث می‌کرد که چرا زود به محل آزمون آمده‌ایم. اما من از دیدن بچه‌ها خوشحال بودم. از آنجا بود که اصرار کردم برای تهیه ویلچر. اما این خواسته با مخالفت شدید مادرم روبه‌رو شد. یک روز پدر بدون اطلاع مادرم ویلچری خرید و به خانه آورد. هیچ‌وقت آن روز را فراموش نمی‌کنم. گویا تلخ‌ترین روز زندگی مادرم بود! آنقدر گریه کرد که پدر ویلچر را از خانه برد. بغل کردن من برای قلب مادر ضرر داشت اما او همچنان اصرار بر این کار داشت. تا اینکه به دلیل مشکل پاهایم تحت عمل جراحی قرار گرفتم و این بهانه خوبی شد برای اینکه از مادر بخواهم برای کاهش درد پاهایم ویلچری برایم تهیه کند. هرچند در ابتدا باز مادر موافق نبود اما سرانجام به خاطر من پذیرفت و توانستم در 22 سالگی بر ویلچر بنشینم.»

دانشگاه، رؤیای ناتمام من
برخلاف موفقیت‌های فرشته در خوشنویسی، تلاش‌های او برای ورود به دانشگاه به ثمر ننشست. سال‌ها قبل اگر شرایط برای ادامه تحصیل او فراهم می‌شد، امروز یکی از فارغ‌التحصیلان رشته روان‌شناسی بود؛ رشته‌ای که عاشقانه دوستش دارد: «من تمام 12سال دوره تحصیل در مدرسه را همراه با مادرم پشت سرگذاشتم. اما ادامه این روند برای مادری که حالا به واسطه بزرگ شدن بچه‌ها نه فرصتی برایش می‌ماند نه از نظر قوای جسمی دیگر توانش را داشت، ممکن نبود. همین مسئله باعث شد با وجود پذیرفته شدن در رشته روان‌شناسی از رفتن به دانشگاه باز بمانم. اما این اتفاق ناخوشایند باعث نشد خودم را از مطالعه کتاب‌های روان‌شناسی محروم کنم بلکه با انگیزه بیشتر به افزایش سطح معلوماتم در این زمینه پرداختم تا حدی که امروز می‌توانم با تکیه بر همین دانش و معلومات درباره محور امید به زندگی به‌خصوص در میان دوستان معلولم سخنرانی کنم. دوستانی که این روزها خیلی افسرده هستند و برای بیرون آمدن از لاک خود نیازمند کمک روحی و عاطفی هستند.»

3سال از قول 
شهرداری منطقه گذشته است
چشم انتظار مناسب‌سازی خانه‌ام هستم
3سال از روزی که مسئولان شهرداری منطقه در روز جهانی معلولان به خانه فرشته آمدند و قول مناسب‌سازی خانه آنها را برای زندگی بهتر فرشته دادند می‌گذرد: «الان حدود 3سال از آن وعده‌ها می‌گذرد اما خبری از مناسب‌سازی خانه نیست. مسائل به ظاهر ساده، برای من مشکل‌ساز است؛ به‌طور مثال تمام پریزهای خانه به نسبت قامت من در ارتفاع بالا هستند و نمی‌توانم با آنها کار کنم. به این‌ترتیب، امکان تنها ماندن من در خانه وجود ندارد. بعد از فوت مادر و تنها شدنم، مشکلاتم تازه شروع به خودنمایی کرده‌اند. از یک طرف، پرستاران بهزیستی حاضر به ارائه خدمات به من نیستند و سختی کار را بهانه می‌کنند. از سوی دیگر هم، قول‌ها و وعده‌های داده شده مبنی بر مناسب‌سازی خانه برای تسهیل‌‌‌ ترددم راه به جایی نبرده است.» امروز همه آرزوی فرشته، داشتن یک زندگی مستقل در شرایطی است که بتواند خودش به تنهایی از عهده کارهایش برآید. او این روزها آرزوی خانه‌ای را دارد که شرایط زندگی را برای او داشته باشد؛ خانه‌ای که کلیدهای برقش، شیرهای آبش، دستگیره درهایش، همه و همه هم‌قد و قواره او باشد؛ مثل آینه‌ای که در اتاقش هر روز خود را در آن می‌بیند یا مثل میز تحریرش که برای او ساخته شده است. رساندن او به آرزوهایش کار سختی نیست.
20 سال خوشنویسی
این روزها فرشته را با هنر خوشنویسی‌اش می‌شناسند؛ هنری که ساعت‌های زیادی از تنهایی‌های فرشته را پر می‌کند. او که برای نوشتن، از همه اشیای اطرافش از چوب تا سنگ و کاغذ استفاده می‌کند و با این زیبا نوشتن، حال خوبی دارد می‌گوید: «صدای جیرجیر قلم بر تنه کاغذ، زیباترین موسیقی زندگی من است.» در هر گوشه اتاق می‌توان نمونه‌ای از کارهای زیبای فرشته را دید؛ هنری که فرشته برای آن لوح تقدیر زیادی را به خانه آورده و طاقچه چوبی اتاق کوچکش امروز مزین به آنهاست: «مادرم با تحریر من عشق می‌کرد و این هنر را موفقیت بزرگ من می‌دانست. برای خودم هم تسلط به این هنر خیلی جذاب است.» جملات و نوشته‌های زیبایی که فرشته امروز بر تنه سنگ‌های‌ریز و درشت، تنه بریده درختان و کاغذها می‌نویسد ‌زاده ذهن خلاق اوست. جملاتی حاکی از مثبت‌اندیشی که ارمغانش روح امیدی است که یاریگر وجود غمبار این روزهای فرشته است: «در طول 20سالی که به خوشنویسی مشغولم همیشه دوست داشته‌ام کارم را با تنوع و تازگی همراه کنم و همین عشق و علاقه‌ام باعث شده بتوانم در این رشته پیشرفت کنم.»

با ورزش یکبار دیگر 
خودم را ثابت کردم
فرشته چنان با شور و شوق از برنامه‌های آینده زندگی‌اش می‌گوید که ناخودآگاه دلت می‌خواهد تو هم فقط با نگاه مثبت او به دنیا بنگری: «من عاشق ورزش هستم. در میان ورزش‌ها به شنا و بوچیا خیلی علاقه دارم. هرچند ورودم به این 2رشته با مشکلات بسیاری همراه بود و پزشکان همواره مرا از انجامشان به‌خصوص ورزش بوچیا به دلیل ضعیف بودن استخوان‌های دستم منع می‌کردند اما سرانجام با اصرارهایم توانستم ثابت کنم خواستن توانستن است. کسب رتبه سوم در مسابقات باشگاه‌های مناطق 22‌گانه شهر تهران گویای این واقعیت است.» فرشته عاشق رشته شناست اما از آنجا که به تنهایی نمی‌تواند به استخر برود و امکانات استخر جانبازان و معلولان در سرویس‌دهی به معلولانی مانند او کافی نیست از انجام این ورزش محروم است و این موضوع باعث ناراحتی اوست. 
منبع: همشهری محله

http://www.mahaleman.ir/detail/news/20190

  
تسهیلات مطلب
سایر مطالب این بخش سایر مطالب این بخش
نسخه قابل چاپ نسخه قابل چاپ
ارسال به دوستان ارسال به دوستان


CAPTCHA code
::
دفعات مشاهده: 1013 بار   |   دفعات چاپ: 229 بار   |   دفعات ارسال به دیگران: 0 بار   |   0 نظر
اولین سایت مددکاری اجتماعی ایران http://www.socialworkeriran.com
Persian site map - English site map - Created in 0.08 seconds with 44 queries by YEKTAWEB 3754