[صفحه اصلی ]    
بخش‌های اصلی
درباره پایگاه::
اخبار و رویدادها::
مقالات::
پیوندها::
قوانین::
::
روزشمار
جستجو در پایگاه

جستجوی پیشرفته
دریافت اطلاعات پایگاه
نشانی پست الکترونیک خود را برای دریافت اطلاعات و اخبار پایگاه، در کادر زیر وارد کنید.
آخرین مطالب بخش
:: رونمایی از مستند " وتن من" همزمان با سالروز ورود آزادگان به میهن
:: معلولان کشور در نامه‌ای خواستار تحقق بودجه اجرای قانون شدند
:: قانون حمایت از حقوق معلولان را اجراء کنید
:: افزایش 3 برابری مصرف مواد مخدر در بین زنان
:: نگهداری چند ساعته از کودکان بدون مجوز بهزیستی مورد تأیید نیست
:: درخواست انجمن برای گسترش تحصیلات تکمیلی مددکاری اجتماعی در دانشگاه های معتبر کشور
:: چالش‌های مددکاری اجتماعی در ایران شناسایی می شود
:: توسعه زیست بومی مددکاران اجتماعی نیاز ضروری جامعه
:: انعقاد تفاهم نامه با جهاد دانشگاهی و وزارت رفاه
:: جای خالی 921 هزار همکلاسی/جای خالی مددکاران اجتماعی در مدارس
:: تبعیض و دغدغه‌ی مضاعفِ کارگران معلول/ چرا بازنشستگی پیش از موعد برای معلولان اجرا نمی‌شود؟
:: امکان تحصیل 3 هزار کودکان خیابانی توسط شهرداری تهران فراهم شد
:: لزوم بهره مندی از نخبگان اجتماعی در مدیریت های اجتماعی
:: از حال هم خبر داشته باشیم
:: مربی دیجیتال فرزند خود باشیم
:: مستمری همسر متوفی پس از ازدواج مجدد قطع نمی‌شود
:: تسهیل در روند فرزند خواندگی/هرکودک بهزیستی ۱۱ خانواده متقاضی دارد
:: دیده بانی اجتماعی موثر در سیاستگذاری اجتماعی
:: شناسایی ژن های مرتبط با ناتوانی ذهنی سرعت گرفت
:: چرا سالمندآزاری در ایران در رده سوم خشونت های خانگی قرار دارد؟
:: اجرای طرح آموزش «سلامت یار» در خانواده‌ها
:: دعوت به همکاری در تهیه کتاب " سه دهه تجربه زیسته
:: ۹۰ هزار نابینا در ایران/‌۸۰ درصد اختلالات بینایی قابل پیشگیری است
:: تایید نسخه ایرانی راهنمای کودکان کم شنوا و ناشنوا
مفاد قانون جامع معلولین

ماده1. دولت موظف است زمینه های لازم را برای تأمین حقوق معلولان، فراهم وحمایت های لازم را از آنها به عمل آورد.

 تبصره. معلول در این قانون به افرادی اطلاق میگردد که به تشخیص کمیسیون پزشکی سازمان بهزیستی براثر ضایعه جسمی، ذهنی،روانی یا توأم ، اختلال مستمر در سلامت و کارایی عمومی وی ایجاد گردد. به طوری که موجب کاهش استقلال فرد در زمینه های اجتماعی و اقتصادی شود.

ماده 2. کلیه وزارتخانه ها، سازمانها وموسسات و شرکتهای دولتی و نهادهای عمومی و انقلابی موظفند در طراحی، تولید و احداث ساختمانها و اماکن عمومی و معابر و وسایل خدماتی به نحوی عمل نمایند که امکان دسترسی و بهره مندی از آنها برای معلولان همچون افراد عادی فراهم گردد.

تبصره1. وزارتخانه ها ، سازمانها و موسسات و شرکتهای دولتی و نهادهای عمومی و انقلابی موظفند جهت دسترسی و بهره مندی معلولان ، ساختمانها و اماکن عمومی ، ورزشی ، تفریحی ، معابر و وسایل خدماتی موجود را در چهارچوب بودجه های مصوب سالانه خود مناسب سازی نمایند.
تبصره 2. شهرداریها موظفند از صدور پروانه احداث و پایان کار برای آن تعداد از ساختمانها و امکان عمومی و معابری که استانداردهای تخصصی مربوط به معلولان را رعایت نکرده باشند خودداری نمایند.
تبصره 3 . سازمان بهزیستی کشور مجاز است بر امر مناسب سازی ساختمانها و اماکن دولتی و عمومی دستگاه های مذکور در ماده فوق نظارت و گزارشات اقدامات آنها را درخواست نماید.
تبصره 4 . آیین نامه اجرایی ماده فوق ظرف سه ماه مشترکا توسط وزارت مسکن و شهرسازی ، سازمان بهزیستی کشور و سازمان مدیریت و برنامه ریزی کشور تهیه و به تصویب هیأت وزیران خواهد رسید.
ماده 3. سازمان بهزیستی کشور موظف است در چارچوب اعتبارات مصوب در قوانین بودجه سالانه اقدامات ذیل را به عمل آورد:

    الف . تامین خدمات توانبخشی ، حمایتی ، آموزشی و حرفه آموزی موردنیاز معلولان با مشارکت خانواده های معلولان و همکاری بخش غیردولتی (خصوصی ، تعاونی ، خیریه) و پرداخت یارانه (کمک هزینه ) به مراکز غیردولتی و خانواده ها .

  ب. گسترش مراکز خاص نگهداری ، آموزشی و توانبخشی معلولان واجد شرایط (معلولان نیازمند ، معلولان بی سرپرست ، معلولان مجهول الهویه ، معلولان با ناهنجاریهای رفتاری) با همکاری بخش غیر دولتی و پرداخت تسهیلات اعتباری و یارانه (کمک هزینه) به آنها.

  ج. تامین و تحویل وسایل کمک توانبخشی موردنیاز افراد معلول .

  د. گسترش کارگاه های آموزشی ، حمایتی و تولیدی معلولان و ارایه خدمات توانبخشی حرفه ای به معلولان جهت توانمندسازی آنان.

  تبصره . کارگاه های آموزشی ، حمایتی و تولیدی معلولان موضوع ماده فوق از شمول قانون کار مصوب 29/8/1369مستثنی خواهد بود.

ماده 4- معلولان می توانند در استفاده از امکانات ورزشی ، تفریحی ، فرهنگی و وسایل حمل و نقل دولتی (مترو ، هواپیما ، قطار) از تسهیلات نیمه بها بهره مند گردند.

تبصره . وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی ، سازمان تربیت بدنی و شهرداریها موظفتند کتابخانه ، اماکن ورزشی ، پارک و امکان تفریحی خود را به نحوی احداث و تجهیز نمایند که امکان بهره مندی معلولان فراهم گردد.
ماده 5. افراد تحت سرپرستی معلولان با معرفی سازمان بهزیستی کشور تحت پوشش بیمه خدمات درمانی و معلولان تحت پوشش بیمه خدمات درمانی و بیمه مکمل درمانی قرار می گیرند.

ماده 6. یکی از فرزندان اولیایی که خود ناتوان و معلول بوده (هر دو یا یکی از آنها معلول باشد) و یا حداقل دو نفر از فرزندان آنها ناتوان و معلول باشد از انجام خدمت وظیفه عمومی معاف می گردد.

تبصره . همسرانی که زن ناتوان و معلول خود را سرپرستی می نمایند مادامی که سرپرستی همسر ناتوان و معلول را برعهده داشته باشند از انجام خدمت وظیفه عمومی معاف می گردند.

ماده 7. دولت موظف است جهت ایجاد فرصت های شغلی برای افراد معلول تسهیلات ذیل را فراهم نماید:
الف. اختصاص حداقل سه درصد از مجوزهای استخدامی (رسمی ، پیمانی ، کارگری) دستگاه های دولتی و عمومی اعم از وزارتخانه ها ، شرکتها و موسسات ، شرکتها ، نهادهای عمومی و انقلابی و دیگر دستگاه هایی که از بودجه عمومی کشور استفاده می نمایند به افراد معلول واجد شرایط .

  ب. تامین حق بیمه سهم کارفرما توسط سازمان بهزیستی کشور و پرداخت آن به کارفرمایانی که افراد معلول را به کار می گیرند .

  ج. پرداخت تسهیلات اعتباری به واحدهای تولیدی ، خدماتی ، عمرانی و صنفی و کارگاه های تولیدی حمایتی در مقابل اشتغال افراد معلول به میزانی که در قوانین بودجه سالانه مشخص می گردد .
د. پرداخت تسهیلات اعتباری خوداشتغالی (وجوه اداره شده) به افراد معلول به میزانی که در قوانین بودجه سالانه مشخص می گردد.

  ه . پرداخت تسهیلات اعتباری (وجوه اداره شده) جهت احداث واحدهای تولیدی و خدماتی اشتغالزا به شرکتها و موسساتی که بیش از شصت درصد سهام و سرمایه آنها متعلق به افراد معلول است.
و. اختصاص حداقل شصت درصد از پستهای سازمانی تلفنچی (اپراتور تلفن) دستگاه ها ، شرکتهای دولتی و نهادهای عمومی به افراد نابینا و کم بینا و معلولان جسمی ، حرکتی .

  ز. اختصاص حداقل شصت درصد از پست های سازمانی متصدی دفتری و ماشین نویسی دستگاه ها ، شرکتها و نهادهای عمومی به معلولین جسمی ، حرکتی.

تبصره 1. کلیه وزارتخانه ها ، سازمانها ، موسسات و شرکتهای دولتی و نهادهای عمومی و انقلابی مجازند تا سقف مجوزهای استخدامی سالانه خود ، افراد نابینا و ناشنوا و معلولین ضایعات نخاعی واجد شرایط را رأسا به صورت موردی و بدون برگزاری آزمون استخدامی به کار گیرند.

  تبصره 2. سازمان مدیریت و برنامه ریزی کشور موظف است سه درصد از مجوزهای استخدامی سالانه وزارتخانه ها ، سازمانها ، موسسات دولتی ، شرکتها و نهادهای عمومی و انقلابی را کسر و در اختیار سازمان بهزیستی کشور قرار دهد تا نسبت به برگزاری آزمون استخدامی اختصاصی برای معلولین واجد شرایط با همکاری سازمان مدیریت و برنامه ریزی کشور اقدام و معلولین واجد شرایط پذیرفته شده را حسب مورد به دستگاه مربوطه معرفی نماید.

  تبصره 3. سازمان بهزیستی کشور مجاز است در قالب اعتبارات مصوب خود ، صندوق فرصت های شغلی معلولان و مددجویان بهزیستی را ایجاد و اساسنامه آن را به تصویب هیات وزیران برساند.

  تبصره 4. سازمان آموزش فنی و حرفه ای کشور موظف است آموزش های لازم فنی و حرفه ای را متناسب با بازار کار برای معلولان به صورت رایگان و تلفیقی تامین نماید.

ماده 8. معلولان نیازمند واجد شرایط در سنین مختلف می توانند با معرفی سازمان بهزیستی کشور از آموزش رایگان در واحدهای آموزشی تابعه وزارتخانه های آموزش و پرورش ، علوم ، تحقیقات و فناوری ، بهداشت ، درمان و آموزش پزشکی و دیگر دستگاه های دولتی و نیز دانشگاه آزاد اسلامی ، بهره مند گردند.
تبصره . آیین نامه اجرایی این ماده مشترکاً توسط سازمان بهزیستی کشور و وزارتخانه های مذکور و دانشگاه آزاد اسلامی ظرف مدت دو ماه پس از ابلاغ این قانون تهیه و به تصویب هیات وزیران خواهد رسید.
ماده 9. وزرات مسکن و شهرسازی ، بانک مسکن و بنیاد مسکن انقلاب اسلامی موظفند حداقل ده درصد از واحدهای مسکونی احداثی استیجاری و ارزان قیمت خود را به معلولان نیازمند فاقد مسکن اختصاص داده و با معرفی سازمان بهزیستی کشور در اختیار آنان قرار دهند.

تبصره 1. سیستم بانکی کشور مکلف است ، تسهیلات اعتباری یارانه دار مورد نیاز احداث و خرید مسکن معلولان را تأمین کند و به معلولان یا تعاونی های آنها و یا موسسات خیریه ای که برای معلولان مسکن احداث می نمایند پرداخت کند.

  تبصره 2. سازمان ملی زمین و مسکن موظف است زمین مورد نیاز احداث واحدهای مسکونی افراد معلول فاقد مسکن را به نرخ کارشناسی تهیه و در اختیار افراد مذکور یا تعاونی ها و موسسات خیریه ای که برای آنان مسکن احداث می نمایند قرار دهد.

  تبصره 3. معلولان از پرداخت هزینه های صدور پروانه ساختمانی ، آماده سازی زمین و عوارض نوسازی معاف می گردند.

  تبصره 4. سازمان بهزیستی کشور موظف است در قالب اعتبارات مصوب خود در قوانین بودجه سالانه و کمکهای یارانه ای اشخاص حقیقی و حقوقی نسبت به احداث واحدهای مسکونی برای معلولان و مددجویان اقدام و مالکیت یا بهره برداری آنها را مطابق آیین نامه ای که سازمان بهزیستی کشور با همکاری وزارت مسکن و شهرسازی و سازمان مدیریت و برنامه ریزی کشور تهیه و به تصویب هیات وزیران می رسد به معلولان و مدد جویان واحد شرایط واگذار نماید.

ماده 10. میزان کمک هزینه (یارانه) پرداختی سازمان بهزیستی کشور به مراکز غیردولتی (روزانه و شبانه روزی) بابت نگهداری ، خدمات توانبخشی و آموزشی و حرفه آموزی معلولان همه ساله با درنظر گرفتن نرخ تمام شده خدمات و تورم سالانه مشترکا توسط سازمان بهزیستی کشور و سازمان مدیریت و برنامه ریزی کشور وزارت بازرگانی تهیه و قبل از خرداد ماه هر سال به تصویب هیات وزیران خواهد رسید.
ماده 11. مرکز آمار ایران مکلف است در سرشماری های عمومی جمعیت کشور به نحوی برنامه ریزی نماید که جمعیت افراد معلول به تفکیک نوع معلولیت آنها مشخص گردد.

ماده 12. سازمان صدا و سیمای جمهوری اسلامی ایران موظف است حداقل دو ساعت از برنامه های خود را در هر هفته در زمان مناسب به برنامه های سازمان بهزیستی کشور و آشنایی مردم با توانمندیهای معلولین اختصاص دهد.

ماده 13. سازمان بهزیستی کشور موظف است با ایجاد ساز و کار مناسب ، نسبت به قیمومیت افراد معلول اقدام نماید ، دادگاهها موظفند در نصب یا عزل قیم افراد معلول صرفا از طریق سازمان مذکور عمل و مبادرت به صدور حکم نمایند.

تبصره 1. سازمان بهزیستی کشور موظف است جهت دفاع از حقوق افراد معلول ، در محاکم قضایی وکیل تعیین نموده و به دادگاه مربوطه معرفی کند.

  تبصره 2. آیین نامه اجرایی این ماده ظرف مدت سه ماه مشترکا توسط سازمان بهزیستی کشور و وزارت دادگستری تهیه و به تصویب هیات وزیران خواهد رسید.

ماده 14. مودیان مالیاتی می توانند از طریق سازمان بهزیستی کشور و با نظارت آن جهت احداث مراکز توابخشی ، درمانی و حرفه آموزی و مسکن مورد نیاز افراد معلول اقدام نمایند . گواهی هزینه مودیان مالیاتی در موارد فوق که به تایید سازمان بهزیستی کشور رسیده باشد به عنوان هزینه قابل قبول مالیایت آنان تلقی می گردد.

تبصره . آیین نامه اجرایی این ماده مشترکا توسط سازمان بهزیستی کشور و وزارت امور اقتصادی و دارایی ظرف مدت سه ماه پس از ابلاغ قانونی تهیه و به تصویب هیات وزیران خواهد رسید.

ماده 15. روسای سازمانهای بهزیستی استانها مجازند در جلسات شورای برنامه ریزی و توسعه استان و گروه های کاری آن به عنوان عضو شرکت نمایند.

تبصره . به منظور کمک به اشتغال معلولان و مددجویان رئیس سازمان بهزیستی کشور مجاز است در جلسات شورای عالی اشتغال شرکت نماید.

ماده 16. اعتبار مورد نیاز اجرای این قانون از محل منابع زیر تامین می گردد:

1. محل اعتباراتی که دستگاهها و نهادها حسب وظایف قانونی در قوانین بودجه سالانه منظور می نمایند.
2. از محل اعتبارات هزینه ای و تملک سرمایه ای سازمان بهزیستی کشور که تاکنون از محل اعتبارات مذکور خدمات لازم را به معلولان ارایه می داده است.

  3. از محل وجوه واصله از اجرای طرح هدفمند کردن یارانه ها در کشور.

  4. از محل صرفه جویی در هزینه های دستگاه ها و شرکتهای دولتی و نهادهای عمومی که میزان سالانه آن برای هر یک از دستگاه ها و شرکت ها و نهاد ها را هیأت وزیران مشخص می نماید.

  تبصره 1. آیین نامه اجرایی این ماده توسط سازمان بهزیستی کشور و سازمان مدیریت و برنامه ریزی کشور تهیه و به تصویب هیات وزیران خواهد رسید.

  تبصره 2. آن تعداد یا بخشی از مواد این قانون که نیاز به اعتبار جدیدی داشته باشد مادامی که اعتبار لازم از محل منابع مذکور در این ماده .تامین نگردد ، اجرا نخواهد شد.

:: وقتی همه چیز مادی‌ ‌شد اخلاقیات معنا ندارد ::
 | تاریخ ارسال: ۱۳۹۸/۳/۶ | 
دکتر مصطفی اقلیما در گفت‌وگو با «همدلی» 
وقتی همه چیز مادی‌ ‌شد اخلاقیات معنا ندارد 
همدلی| رضا دستجردی ـ شرایط دشوار کنونی اقتصاد کشور اگرچه نام اقتصاد بر خود دارد اما با نیم‌نگاهی بدان می‌توان نشانه‌های تاثیرات فرهنگی و اجتماعی را نیز در آن جست. فارغ از دولت و سیاست‌های اقتصادی آن، چه سهمی می‌توان برای رفتارهای اقتصادی مردم در بحبوحه دشواری‌های اقتصادی کشور یافت؟ دکتر مصطفی اقلیما، رئیس انجمن علمی مددکاری اجتماعی ایران در گفت‌وگو با همدلی، از این سهم و تاثیر و تاثرات دولت و ملت از منظر اقتصاد و اجتماع بر یکدیگر سخن می‌گوید.
به باور شما، آیا شرایط فعلی اقتصادی ایران در حال مضمحل کردن اخلاق در جامعه است؟
وقتی شما همه چیز را بدون ضابطه و بدون تخصص پولی کنید خب معلوم است که آسیب‌های جامعه افزایش پیدا می‌کند. در جامعه‌ای که رادیو و تلویزیون بودجه کلانی از درآمدهای کشور را مصرف می‌کند چرا فقط 20 درصد مردم ناظر برنامه‌های آن هستند؟ خود من و بیشتر مردم اصلا تلویزیون تماشا نمی‌کنند، ممکن است یک تعداد افراد در روستاها برنامه‌های آن را تماشا کنند، همه برنامه‌ها هم که موقع افطار یا دیگر مناسبت‌ها با افراد خاص اجرا می‌شود و صحبت‌های خاصی گفته می‌شود. خود من را هم در تلویزیون ممنوع‌التصویر کرده‌اند، گفتند شما نیایید، به من می‌گفتند اینهایی را که می‌گوییم بگو، من می‌گفتم شما من را دعوت کرده‌اید که نظرم را بخواهید نباید بگویید چه بگویم چه نگویم. روان‌پزشک، روان‌شناس و آسیب‌شناس به تلویزیون می‌آورند تا چیزهایی را که رادیو و تلویزیون می‌خواهد بگویند، می‌گویند به آسیب‌های اجتماعی اشاره نکن، فقط بگو شرایط دارد بهتر می‌شود، این مشکل ماست. وقتی هم آسیب مشخص شد می‌بینیم همه چیز برای حل آن به پول ختم می‌شود، شما در همان تلویزیون می‌ببینید چقدر پول‌ها به افراد به عنوان متخصص و کارشناس داده می‌شود، فکر می‌کنید آنهایی که این پول‌ها را می‌گیرند آدم‌هایی هستند که جامعه را درست می‌کنند؟ بقیه نمی‌فهمند؟ این فقط می‌شود برتر دانستن افراد بی‌سواد بر باقی مردم. این وسط فقط از اقتصاد کشور حرف می‌زنیم باید بدانیم در جامعه‌ای که دلار و قیمت‌ها روز به روز افزایش پیدا می‌کند دولت هیچ واکنشی نشان نمی‌دهد، چرا؟ چون این دولت است که قیمت دلار را افزایش می‌دهد، لذا اگر بخواهیم در این جامعه زندگی کنیم باید ببینیم منافع مالی‌مان کجاست که برویم آنجا زندگی کنیم، بدتر از همه اینکه امروزه هیچ‌کس پاسخگو نیست، نتیجه این وضع می‌شود ظهور افرادی چون پادشاه سکه، این آدم که سکه را از خیابان نخریده، شما به او فروخته‌اید، چرا هیچ جای دنیا پادشاه سکه وجود ندارد؟ چون قیمت ثابت است، این دولت است که قیمت سکه را بالا و پایین می‌کند، من پیش از افزایش حقوق‌ها از دکتر نوبخت خواستم لطف کند حقوق‌ها را افزایش ندهد، از آن طرف قیمت کالاهای دولتی و اساسی را بالا نبرد، ولی حقوق شما را 14 درصد افزایش می‌دهند آن وقت اجناس را 60 الی 70 درصد حتی بیشتر، بالا می‌برند، خب معلوم است که مردم تحت فشار قرار می‌گیرند و مادی‌گرایی تمام وجوه مردم را در بر می‌گیرد. طوری نشان داده‌ایم که هر کس بیشتر پول دارد حق دارد، قدرت دارد، اعتبار دارد، کنارش هم یک مشت نوکر بی سواد دارد. هر وقت رئیس‌جمهور نزد رهبری می‌رود دو نکته مهم را همواره از ایشان می‌شنود، اول شایسته‌ سالاری، دوم پاسخگویی؛ اصلی که در تمامی کشورهای دنیا وجود دارد. شما ادارات یا دانشگاه‌ها را ببینید، معاون اداری مالی، پزشک عمومی است، معاون پژوهشی در حوزه علوم انسانی، فیزیک یا شیمی خوانده، هیچ ضابطه‌ای وجود ندارد، آن وقت می‌گوییم چرا وقتی اقتصادمان خراب می‌شود مردم دچار آسیب‌های فراوان می‌شوند. در تمام کشورهای دنیا اگر بدترین قانون را هم داشته باشند با همان قانون می‌توانند خوب زندگی کنند، ما از تمام کشورهای دنیا بیشتر قانون داریم، اما چرا هیچ قانونی را اجرا نمی‌کنیم؟ چون هر کس قانون خودش را اجرا می‌کند، برای همین است که به این شرایط افتاده‌ایم. اگر شما را از اداره اخراج کنند هیچ‌کس نمی‌تواند از شما دفاع کند، شکایت هم کنید هیچ‌کس پاسخ‌تان را نمی‌دهد. اما چرا وضع اینطور است؟ چون روز به روز آدم‌های بی‌سواد غیر متخصص وارد ادارات و بازار کار خصوصا دولتی می‌شوند و فقط به فکر پر کردن جیب‌هایشان هستند. این خطا، خلاقیت‌ها را از بین می‌برد و طوری که می‌بینیم بیشتر مردم امید و انگیزه‌ای برای زندگی کردن ندارند. ما این همه فارغ‌التحصیل دانشگاهی داریم، همه بیکار هستند، آن وقت آقای رئیس‌جمهور در تلویزیون می‌گوید امسال 1100 نفر از نخبگان ما از خارج برگشته‌اند. کدام نخبه برگشته؟ اینهایی که برگشته‌اند همان‌هایی هستند که با پارتی‌بازی پول گرفتند تا بروند خارج از کشور درس بخوانند، در اروپا هم به آنها کار نمی‌دهند، مجبورند به ایران برگردند، در ایران هم چون پسر خاله یا دختر خاله یکی از مسئولان هستند سریع کار پیدا می‌کنند و سر کار می‌روند. اگر بگوییم 1000 نفر به کشور آمده‌اند، از آن طرف 50 هزار نفر از کشور خارج شده‌اند، چون کاری برایشان نکرده‌ایم.
به سخن اولم بر می‌گردم، وقتی همه چیز در مادی‌گرایی خلاصه می‌شود دیگر اثری از اخلاقیات و اخلاق‌گرایی در جامعه نمی‌بینید، متاسفانه ما امروز با پول شخصیت می‌خریم، اخلاق می‌خریم و همه چیز را با پول داد و ستد و معامله می‌کنیم.
این صف‌های طویلی را که امروزه در فروشگاه‌ها می‌بینیم و شاهد هستیم عمده افراد بیش از حد نیازشان خرید می‌کنند یا بدون علت به این فضای آشفته، فشار بیشتری وارد می‌کنند، چطور ارزیابی می‌کنید؟
مردم وحشت دارند، وقتی می‌بینند گوشت کیلویی 120 هزار تومان است، می‌روند 3 ساعت در صف می‌ایستند، مزد آن کارگری که در صف می‌ایستد اگر محاسبه‌کنید می‌بینید 3 ساعت را پولی نگرفته، یعنی وقتش را تلف می‌کند، اما می‌رود و گوشت می‌خرد، ولی من مثلا 100 هزار تومان پول دارم، اگر گوشت خریدم خریدم اگر نخرم همین گوشت فردا 200 هزار تومان می‌شود.
این رویکرد باعث نمی‌شود قیمت‌ها به صورت کاذب بالا برود؟
جنس‌ها گران می شود، ما 30 درصد به مخارج کارفرما اضافه کرده‌ایم، کارفرما هم مجبور است 20 درصد دیگر روی قیمت کالا بیاورد، می‌شود 50 درصد که روی جنسش می‌گذارد. در تلویزیون از رئیس اتحادیه نان فانتزی می‌پرسند چرا نان فانتزی اینقدر گران شده، می‌گوید ما گران نکردیم، قیمت هر روز بالا می‌رود و عنان آن از دست ما در رفته. دولت هم همه چیز را رها کرده و گذاشته هر کس هر کاری دلش خواست بکند، این وسط مردم خصوصا قشر حقوق‌بگیر بیچاره می‌شوند، بقیه سر همدیگر کلاه می‌گذارند. شما به مکانیکی می‌روید، کالایی را 50 هزار تومان می‌خرید، 100 هزار تومان برای 5 دقیقه مزد به مکانیک می‌دهید، یک استاد دانشگاه ساعتی 10 هزار تومان حق‌التدریس می‌گیرد، چون ضابطه نداریم، یا در واقع اجرای ضوابط نداریم.
پس معتقد هستید که مردم مقصر این رفتارها نیستند، این رویکرد برخاسته از بی‌اعتمادی، ترس از آینده و ایجاد شکاف طبقاتی است.
نکته مهم آن است که وقتی ما کار نداریم و فقیر هستیم شخصیت اجتماعی‌مان هم از بین می‌رود و چیزی از اخلاقیات باقی نمی‌ماند. امروزه عمده کارمندان ما حدود یک میلیون و هفتصد یا هشتصد هزار تومان حقوق می‌گیرند، به این کارمند هیچ جا خانه‌ای کمتر از 2 میلیون تومان در ماه نمی‌دهند، بقیه‌اش را از کجا بیاورد؟ پس در کار از وقتش کم می گذارد، چون همه همین کار را می‌کنند و به تدریج به فرهنگ تبدیل می‌شود، یا در اداره به بهانه‌های مختلف بیرون می‌رود و کار می‌کند. چرا شخصیت یک استاد دانشگاه را به آنجا می‌کشانند که برود با اسنپ کار کند؟ او تن به این کار می‌دهد چون اگر چند مسیر از خانه تا محل کار را با اسنپ کار کند، روزانه 70 درصد حقوق استادی خود را بدست می‌آورد. آن وقت استادی که در اسنپ کار کرد دیگر شخصیت استادی نخواهد داشت. وقتی حداقل پایه حقوق با حداقل مخارج زندگی نمی‌خواند افراد مجبورند خلاف کنند. چرا در خانواده‌ها طلاق زیاد شده؟ مردی که دو شیفت کار می‌کند وقتی ساعت 12 شب به خانه می‌آید با همسرش دعوایش می‌شود و زندگی‌اش به هم می‌ریزد، اگر هم نتواند مخارج زندگی را تامین کند باز همسرش با او دعوا می‌کند. در هر صورت وقتی ما نتوانیم مسائل اقتصادی را به درستی مدیریت کنیم مثل همه جا، به بیراهه فرهنگی و اخلاقی می‌رویم.
اخلاقیات زمانی در جامعه ساری و جاری می‌شود که حداقل زندگی من تامین شود، کسی که حداقل‌ها را ندارد، بیکار است، به او کار نمی‌دهند و دیگر جایی برای زندگی‌کردن ندارد آخرش مجبور به دزدی می‌شود. کمیته امداد ماهی 100 هزار تومان به یک خانواده 4 نفره پول می‌دهد، با این پول چه کار می‌توانند بکنند؟ اخلاقیات برای شکم گرسنه چه اهمیتی دارد؟ آدم گرسنه دین و ایمان ندارد. کشور باید در وهله اول کار تولید کند، مدام می‌گویند کار تولید کردیم، کجا؟ آمار می‌دهند و می‌گویند هر کسی که در ماه یک ساعت کار کند شاغل محسوب می‌شود. یک ساعت؟ من اگر در ماه یک ساعت کار کنم مگر چقدر در می‌آورم؟ دولت سالیانه 50 هزار نفر استخدام ندارد، ولی سالیانه یک میلیون نفر از دانشگاه‌ها فارغ‌التحصیل می‌شوند.
ما دچار فردگرایی مخرب نیز شده‌ایم و دیگر نشانی از روحیه اجتماعی بین‌مان به چشم نمی خورد؟
دیگر چه کسی به نفع شما کار می‌کند؟ من پیش از انقلاب یک فولکس قورباغه‌ای داشتم، هر کسی را که در خیابان می‌دیدم در مسیرم سوار می‌کردم، پول هم نمی‌گرفتم، الان جرات این کار را ندارم. باعث شده‌اند از یکدیگر وحشت کنیم. ما از ریسمان سیاه و سفید می‌ترسیم، چون امنیت روانی نداریم، چون امنیت کاری و شغلی نداریم. در دوره اول آقای احمدی‌نژاد، گفتند استخدام رسمی را قطع و همه را پیمانی می‌کنیم، در فرانسه تا یک چنین اتفاقاتی بیفتد سریع مردم به خیابان‌ها می‌ریزند و قانون را لغو می‌کنند اما در کشور ما فلان مسئول شب می‌خوابد صبح از خواب بیدار می‌شود و خبر از قانونی جدید می‌دهد. امروزه عمده کارمندان ما پیمانی یا قراردادی هستنداین آدم دیگر نه خلاقیت دارد، نه اطمینان، نه ثبات روانی و نه هیچ چیز. من زمانی با خیال راحت برای شما کار می‌کنم که بدانم این 2 میلیون تومان من تا آخر عمرم تداوم دارد.
پس به باور شما فضا سازی ذهنی مردم عامل یا حتی بخشی از علت شرایط بد اقتصادی نیست؟
شما چند بار می‌خواهید اوضاع را عادی جلوه دهید؟ هر کس که باشد بعد از چند بار شکست، به همه چیز شک می‌کند. امروز اعلام می‌کنند مثلا بنزین گران می‌شود، مردم به پمپ بنزین‌ها هجوم می‌برند، بعد که آستانه تحمل مردم را سنجیدند قیمت را 2 برابر می‌کنند، آن وقت مردم می‌گویند الحمدلله که بنزین 3 برابر نشد. مردم گناهی نکرده‌اند. مردم فهمیده‌اند که چیزی را که امروز نخرند فردا گران‌تر می‌شود، مریض که نیستند در صف بایستند. همین مواد بهداشتی را ببینید، کارخانه‌ها داشتند، به بازار عرضه نمی‌کردند، گران شد، مردم هم یا خریدند یا نخریدند اما آیا ارزان شد؟ نه گران‌تر هم شد، اینها مایحتاج ضروری مردم است، مردم گران نمی‌کنند، گران می‌خرند، پول‌شان هم صفر می‌شود.
من می‌توانم از سخن شما این‌طور نتیجه‌گیری کنم که اتهام به مردم، فرافکنی دولتی است که نمی‌تواند اوضاع را کنترل کند؟
یک زمانی در روزنامه‌ها می‌خواندیم که روان‌شناسان معتقدند 70 درصد از جامعه ایران افسرده‌اند، من در جواب نوشتم روان‌پزشک‌ها و روان‌شناسان ما جهان سومی هستند که اینطور فکر می‌کنند، مردم ما افسرده نیستند، مردم ما بی‌هدف و بی‌انگیزه‌اند، طوری وانمود می‌کنند که حال بد مردم به دولت مربوط نیست اما اگر کسی یک مقدار فکر کند می‌بیند اگر اینها درست بگویند و افسردگی هم داشته باشیم باز مقصر آن دولت است که ما را به اینجا کشانده. اینجاست که وقتی می‌بینید فلان چیز گران می‌شود دست مردم نیست، دست آنهایی است که کالا در اختیار دارند و آن را گران می‌کنند، یا شایعه ایجاد می‌کنند که فلان کالا در بازار نیست، بعد نایاب که شد همان جنس را با 3 برابر قیمت به بازار عرضه می‌کنند. بعد در اخبار می‌گویند تعزیرات حکومتی، فلان کارخانه را پلمپ کرده که یک تن کالا در آن احتکار کرده بودند، مشکل ما که یک تن کالا نیست، بعد برای آنکه بحران را بخوابانند چهار نفر بدبخت را می‌گیرند و می‌گویند مقصر اختلال در بازار اینها هستند، اما اینکه واقعا اینها کاری کرده‌اند و با دستگیری آنها مشکلی حل می‌شود یا نه با خداست. چندی پیش قیمت دلار به 9 هزار تومان رسید، دولت اعلام کرد من دلار را 10 هزار تومان می‌خرم، همه بانک‌ها هم باید دلار را 10 هزار تومان بخرند که قیمت آن پایین نیاید، خودشان دارند قیمت را بالا و پایین می‌کنند. از طرف دیگر ما اصلا آدم متخصصی در کار نداریم و آدم متخصص هم در کار نمی‌گذاریم، آنهایی که تخصص دارند سر این کارها نمی‌روند، می‌مانند کسانی که هیچ کاری بلد نیستند و فقط نوکر صفت هستند.
اجازه دهید در پایان گفت‌وگو، سوال کلیشه‌ای چه می‌توان کرد را بپرسم.
اگر می‌خواهیم اقتصاد مملکت سامان یابد لازم است افراد شایسته را روی کار بیاوریم. آقای احمدی نژاد در ابتدای دوره ریاست‌جمهوری خود، یک نامه به انجمن علمی ما نوشت که وزرای مورد نظر شما که باشند؟ من نوشتم با توجه اینکه ما هر چه بگوییم شما باز کار خودتان را می‌کنید چرا این سوال را از ما می‌پرسید؟ بروید در هر اداره از همه کارکنان نظرخواهی کنید که چه کسی را به عنوان وزیر انتخاب می‌کنند. امروز بدترین بحران‌ها رخ می‌دهد اما هیچ‌کس پاسخگو نیست. بدتر اینکه کسی را قبول ندارند، به حرف هیچ کس هم گوش نمی‌کنند. علاج نهایی مشکلات ما، شایسته‌سالاری و پاسخگویی است که من بعید می‌دانم هیچ‌گاه در کشورمان اجرا شود.
  کد خبر: 6205600
http://www.hamdelidaily.ir/?newsid=62056
  
تسهیلات مطلب
سایر مطالب این بخش سایر مطالب این بخش
نسخه قابل چاپ نسخه قابل چاپ
ارسال به دوستان ارسال به دوستان


CAPTCHA
::
دفعات مشاهده: 71 بار   |   دفعات چاپ: 15 بار   |   دفعات ارسال به دیگران: 0 بار   |   0 نظر
اولین سایت مددکاری اجتماعی ایران http://www.socialworkeriran.com
Persian site map - English site map - Created in 0.07 seconds with 47 queries by YEKTAWEB 3925